22 Ekim 2011 Cumartesi

Yoruldum..

Özlem duygusunu yitirdi bedenim. Hissiz ama bir bekleyiş içinde. Her an çıkıp gelecekmişsin gibi. ‘unutmak’ eylemini gerçekleştiremiyorum bir türlü. Kanıma karışmışsın çoktan. Atamıyorum içimden.

Bazen kaybediyorum seni. Sonra, sonra en beklenmedik anda çıkıyorsun yeniden karşıma. Yine umutlanıyorum ben. Ve sen yine içimdeki derinliklerde kayboluyorsun. Gidiyorsun. Her zamanki gibi. Gözyaşlarımdan tek tek iniyorsun dudaklarıma. 

Hayal meyal hatırlıyorum sonrasını. Gözlerimi kapatıyorum. Tüm benliğimle‘sen’ oluyorum.